Οι πληροφορίες που παρουσιάζονται στην Ιστοσελίδα δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για αυτοθεραπεία ή αυτοδιάγνωση. Εάν υποψιάζεστε την παρουσία μιας ασθένειας, πρέπει να επικοινωνήσετε με έναν εξειδικευμένο ειδικό. Μόνο ο θεράπων γιατρός σας μπορεί να κάνει μια διάγνωση και να συνταγογραφήσει θεραπεία.
Από πού προέρχεται η ασθένεια;
Αρτηριακή υπέρταση (συνώνυμο - Υψηλή αρτηριακή πίεση) είναι μια ολόκληρη ομάδα ασθενειών για τις οποίες είναι χαρακτηριστική μια επίμονη αύξηση της αρτηριακής πίεσης (ΑΠ) μεγαλύτερη από 130-140/90 mm Hg. Τέχνη. Οι αυξημένες τιμές της αρτηριακής πίεσης καταγράφονται σε διαφορετικές ημέρες, με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις που λαμβάνονται υπό διαφορετικές συνθήκες.
Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι με την υπέρταση δεν είναι σε καμία περίπτωση απαραίτητο να αυξάνονται ταυτόχρονα τόσο η ανώτερη (συστολική) όσο και η κατώτερη (διαστολική) πίεση. Για να γίνει αυτή η διάγνωση, αρκεί μια αύξηση σε έναν από τους δείκτες - συνήθως την ανώτερη τιμή, αν και είναι επίσης δυνατή μια αύξηση στη χαμηλότερη πίεση.
Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι υπάρχει μια ξεχωριστή ασθένεια - η αρτηριακή υπέρταση (ονομάζεται επίσης υπέρταση ή υψηλή αρτηριακή πίεση). Στην υπέρταση, η αυξημένη αρτηριακή πίεση είναι ο κύριος παράγοντας που προκαλεί διάφορα προβλήματα υγείας. Επιπλέον, διακρίνεται η συμπτωματική υπέρταση. Πρόκειται για ασθένειες στις οποίες, μεταξύ πολλών άλλων εκδηλώσεων, η αυξημένη αρτηριακή πίεση είναι ένα από τα συμπτώματα. Δηλαδή, η υψηλή αρτηριακή πίεση έχει μια εντελώς προφανή, αφαιρούμενη αιτία (νεφρική βλάβη, υπερθυρεοειδισμός, φαιοχρωμοκύτωμα κ.λπ.).
Αιτίες υψηλής αρτηριακής πίεσης
Η ακριβής αιτία της υψηλής αρτηριακής πίεσης δεν είναι ακόμη σαφής.
Σήμερα έχει διαπιστωθεί ότι υπάρχει γενετική προδιάθεση για την ανάπτυξη παθολογίας.
Ο κίνδυνος είναι ιδιαίτερα υψηλός για άτομα των οποίων οι στενοί συγγενείς πάσχουν από υψηλή αρτηριακή πίεση. Οι παράγοντες υψηλού κινδύνου για την ανάπτυξη υψηλής αρτηριακής πίεσης περιλαμβάνουν επίσης:
- Υπερβολικό βάρος και παχυσαρκία διαφόρων βαθμών (όσο υψηλότερο είναι το σωματικό βάρος, τόσο πιο πιθανό είναι να αυξηθεί η αρτηριακή πίεση).
- έλλειψη άσκησης, έλλειψη σωματικής δραστηριότητας.
- κακές συνήθειες (υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, κάπνισμα).
- υπερβολικό αλάτι στη διατροφή?
- χρόνιο σωματικό ή ψυχοσυναισθηματικό στρες, έλλειψη ύπνου, υπερκόπωση.
Τις περισσότερες φορές, οι άνθρωποι στις αναπτυγμένες χώρες που εργάζονται σε γραφεία και έχουν πρόγραμμα βάρδιων υποφέρουν από υπέρταση. Επομένως, εάν έχετε σημάδια υπέρτασης, πρέπει πρώτα να προσαρμόσετε τον τρόπο ζωής σας (δραστηριότητα, διατροφή, συνήθειες).
Μια συμπτωματική αύξηση της πίεσης είναι δυνατή σε ασθένειες των εσωτερικών οργάνων, καθώς και σε ενδοκρινικές και μεταβολικές ασθένειες.
Η υψηλή αρτηριακή πίεση συνοδεύεται συχνά από ασθένειες των νεφρών ή των αγγείων τους - πυελονεφρίτιδα, σπειραματονεφρίτιδα, πολυκυστικές βλάβες, στένωση νεφρικής αρτηρίας, διαβητική νεφροπάθεια. Η υπέρταση εμφανίζεται με όγκους της υπόφυσης, επινεφριδίων (φαιοχρωμοκύτωμα, κ.λπ.), υπερθυρεοειδισμό, νόσο του Cushing, αγγειακές βλάβες (σύνθεση της αορτής), προεκλαμψία κ.λπ. Η υπέρταση είναι χαρακτηριστική για το σύνδρομο υπνικής άπνοιας και τη χρήση ορισμένων φαρμάκων ΜΣΑΦ).
Υψηλή αρτηριακή πίεση: κύρια συμπτώματα
Η ίδια η αύξηση της πίεσης μπορεί να μην είναι αισθητή στον ασθενή για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τα υψηλά επίπεδα αρτηριακής πίεσης μπορεί να συνοδεύονται από δυσάρεστα συμπτώματα. Αυτά είναι:
- αίσθημα βάρους στο κεφάλι ή πονοκέφαλο (ειδικά στο πίσω μέρος του κεφαλιού).
- κηλίδες μπροστά από τα μάτια, θολή όραση.
- Ζάλη;
- ναυτία, μερικές φορές έμετος.
- αστάθεια κατά το περπάτημα?
- ασφυξία, αναπνευστικά προβλήματα.
- σοβαρή αδυναμία, αδιαθεσία.
- αυξημένη κόπωση με μειωμένη απόδοση.
Όλα αυτά τα συμπτώματα δεν είναι συγκεκριμένα και είναι πιθανά σε πολλές άλλες ασθένειες, επομένως χρειάζεται να αξιολογηθούν μόνο σε συνδυασμό με τις τιμές της αρτηριακής πίεσης. Με τη συμπτωματική υπέρταση σε άνδρες ή γυναίκες, είναι πιθανά συμπτώματα των οργάνων που επηρεάζονται περισσότερο - οίδημα, κράμπες, μυϊκή αδυναμία, ροχαλητό, υπνική άπνοια, λιποθυμία κ.λπ.
Επιπλοκές
Μια συνεχής αύξηση της πίεσης είναι επικίνδυνη για την ανάπτυξη επιπλοκών που σχετίζονται με βλάβες οργάνων και ιστών. Όλα αναπτύσσονται σταδιακά σε αρκετά χρόνια. Στα αρχικά στάδια, οι αλλαγές είναι αναστρέψιμες εάν ελέγχετε την αρτηριακή σας πίεση παίρνοντας τακτικά φάρμακα για την υψηλή αρτηριακή πίεση. Χωρίς θεραπεία, η προχωρημένη υψηλή αρτηριακή πίεση οδηγεί σε σοβαρές επιπλοκές. Τα τοιχώματα των αρτηριών υποφέρουν, χάνουν την ελαστικότητά τους, γίνονται πιο πυκνά, καταστρέφονται και εμφανίζονται έντονες αθηροσκληρωτικές αλλαγές. Προσβάλλονται ιδιαίτερα τα αγγεία της καρδιάς, του εγκεφάλου, των νεφρών, των άκρων και των ματιών. Η αθηροσκλήρωση των αγγείων του μυοκαρδίου προκαλεί ανάπτυξη και εξέλιξηστεφανιαία νόσο (συντομογραφία IHD). Στο πλαίσιο της υψηλής αρτηριακής πίεσης, ο κίνδυνος εμφάνισης της αυξάνεται Καρδιακή προσβολή – Θάνατος μέρους του μυοκαρδίου λόγω διαταραχής της κυκλοφορίας του αίματος στα αγγεία.
Άλλες επιπλοκές είναι επίσης πιθανές.
- Βλάβες του κεντρικού νευρικού συστήματος - υπάρχει υψηλός κίνδυνος εγκεφαλικού επεισοδίου (οξύ εγκεφαλικό επεισόδιο που προκύπτει από θρόμβο αίματος ή ρήξη), χρόνιες κυκλοφορικές διαταραχές στα εγκεφαλικά αγγεία συμβαίνουν με την ανάπτυξη εγκεφαλοπάθειας.
- Η νόσος και η ισχαιμική νεφρική βλάβη οδηγούν τελικά σε χρόνια νεφρική ανεπάρκεια.
- Βλάβες όρασης έως πλήρη τύφλωση που προκαλούνται από διαταραχή στη θρέψη του αμφιβληστροειδούς και του οπτικού νεύρου.
- Το μεταβολικό σύνδρομο είναι ένας συνδυασμός υψηλής αρτηριακής πίεσης με υψηλά λίπη στο αίμα, παχυσαρκία και υψηλό σάκχαρο στο αίμα. Αυτό ενέχει κίνδυνο εγκεφαλικών και καρδιακών προσβολών.
Πολλές άλλες επιπλοκές είναι πιθανές. Ο κίνδυνος της υψηλής αρτηριακής πίεσης είναι ότι μπορεί να προχωρήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς συμπτώματα, αλλά τα αιμοφόρα αγγεία και τα εσωτερικά όργανα υποφέρουν από κυκλοφορικές διαταραχές.
Ταξινόμηση
Τρεις βαθμοί υπέρτασης διακρίνονται με βάση την έκταση της αυξημένης αρτηριακής πίεσης. Επιπλέον, οι ομάδες κινδύνου προσδιορίζονται επίσης με βάση ορισμένες τιμές πίεσης και το επίπεδο της διακύμανσής τους.
- Η αρτηριακή πίεση μικρότερη από 120/80 mm Hg θεωρείται βέλτιστη.
- Η κανονική πίεση θεωρείται ότι είναι ένα εύρος 120-129/80-84 mm Hg.
- Μια τιμή στην περιοχή 130-139/85-89 mmHg θεωρείται υψηλή φυσιολογική πίεση.
- Η υπέρταση σταδίου 1 διαγιγνώσκεται σε τιμές πίεσης 140-159/90-99 mm Hg.
- Η υπέρταση σταδίου 3 διαγιγνώσκεται όταν η πίεση είναι πάνω από 180/110 mm Hg.
- Η υπέρταση σταδίου 3 διαγιγνώσκεται όταν η πίεση είναι πάνω από 180/110 mm Hg.
Η μεμονωμένη συστολική υπέρταση διακρίνεται ξεχωριστά από την αύξηση των ανώτερων τιμών σε περισσότερο από 140 και των κατώτερων τιμών σε λιγότερο από 90 mmHg.
Η βαρύτητα της νόσου εκτιμάται με βάση την υψηλότερη τιμή πίεσης (ανεξάρτητα από το αν είναι υψηλότερη ή χαμηλότερη). Για ακριβή διάγνωση, πρέπει να μετράτε την αρτηριακή σας πίεση πολλές φορές την ημέρα για μία έως δύο εβδομάδες.
Διακρίνονται επίσης τα στάδια της υπέρτασης, τα οποία αντικατοπτρίζουν τα στάδια των αλλαγών στο σώμα με φόντο την υπέρταση και την ανάπτυξη επιπλοκών. Συνολικά, έχουν εντοπιστεί τρία στάδια, καθένα από τα οποία χαρακτηρίζεται από τις δικές του αλλαγές σε όργανα και συστήματα, αποκλίσεις σε εργαστηριακές εξετάσεις και λειτουργικές εξετάσεις.
- Το στάδιο Ι είναι οι πρώτες αλλαγές στην υψηλή αρτηριακή πίεση. Δεν υπάρχει βλάβη στα όργανα-στόχους: δεν υπάρχει υπερτροφία του μυοκαρδίου (πάχυνση του καρδιακού τοιχώματος), μειωμένος ρυθμός διήθησης στα σπειράματα των νεφρών, χωρίς πρωτεΐνη στα ούρα, χωρίς πλάκες ή πάχυνση στις καρωτίδες.
- Το στάδιο ΙΙ διαγιγνώσκεται όταν υπάρχει τουλάχιστον ένα από τα παραπάνω σημεία (συνήθως υπερτροφία του μυοκαρδίου ή πλάκα στις αρτηρίες).
- Το στάδιο ΙΙΙ διαγιγνώσκεται όταν υπάρχει τουλάχιστον μία ασθένεια από μια ολόκληρη ομάδα καρδιαγγειακών παθήσεων που συνοδεύεται από ανάπτυξη αρτηριοσκλήρωσης. Πρόκειται για εγκεφαλικό επεισόδιο, έμφραγμα, αγγειακή βλάβη των κάτω άκρων, στηθάγχη, μειωμένη σπειραματική διήθηση, σημαντική απώλεια πρωτεΐνης πλάσματος στα ούρα.
Ο προσδιορισμός της έκτασης και του σταδίου της κεφαλαλγίας είναι σημαντικός για την ανάπτυξη ενός σχεδίου θεραπείας, τη φροντίδα παρακολούθησης και την εφαρμογή μέτρων αποκατάστασης. Όσο πιο σοβαρή είναι η ασθένεια, τόσο πιο ενεργή και εντατική πρέπει να είναι η θεραπεία.
Διάγνωση
Ο ασθενής συνήθως απευθύνεται σε θεραπευτή με τα παράπονά του και σπανιότερα απευθείας σε καρδιολόγο. Η υπέρταση μπορεί επίσης να διαγνωστεί από άλλους ειδικούς - νευρολόγο, ενδοκρινολόγο, ουρολόγο ή νεφρολόγο. Η διάγνωση της υψηλής αρτηριακής πίεσης ή της συμπτωματικής υπέρτασης ξεκινά με την καταγραφή όλων των συμπτωμάτωνπου έχει ένα άτομο λεπτομερής εξέταση του ιστορικού (ποιες ασθένειες υπέστη, υπάρχουν συγγενείς με υπέρταση, τι τρόπο ζωής ακολουθεί ο ασθενής, τι τρώει κ.λπ.)
Στη συνέχεια, ο γιατρός πραγματοποιεί μια εξέταση - αξιολογεί το ύψος και το βάρος, τον ΔΜΣ, την περίμετρο της κοιλιάς, μετρά τον σφυγμό, την αρτηριακή πίεση και τον ρυθμό αναπνοής. Είναι σημαντικό να τονίσουμε -Η αρτηριακή πίεση πρέπει να μετράται τρεις φορές ανά δόσηγια τη μείωση της επιρροής των σφαλμάτων (διέγερση, άγχος, σφάλματα μέτρησης).
Ο γιατρός θα συστήσει επίσης τη μέτρηση της αρτηριακής σας πίεσης στο σπίτι δύο φορές την ημέρα - πρωί και βράδυ - και θα συνταγογραφήσει μια σειρά εργαστηριακών και οργάνων εξετάσεων. Αυτά είναι:
- γενική κλινική ανάλυση ούρων και αίματος.
- βιοχημική μελέτη, πήξη, επίπεδο γλυκόζης.
- ΗΚΓ και ECHO-CG (υπερηχογράφημα καρδιάς).
- Υπερηχογράφημα κοιλιακών οργάνων (συμπεριλαμβανομένων των νεφρών και των επινεφριδίων).
- Συμβουλευτείτε έναν οφθαλμίατρο για να εξετάσει την κατάσταση του βυθού.
Αφού λάβει όλα τα αποτελέσματα, ο γιατρός αξιολογεί όλους τους παράγοντες κινδύνου, τις συννοσηρότητες και τις βλάβες στα εσωτερικά όργανα-στόχους. Ένα άτομο κατατάσσεται σε μια συγκεκριμένη ομάδα κινδύνου και, σε αυτή τη βάση, καθορίζονται οι τακτικές θεραπείας, τα μέτρα για την πρόληψη των επιπλοκών και η συχνότητα παρατήρησης και εξέτασης.
Μέθοδοι θεραπείας της αρτηριακής υπέρτασης
Η βάση της θεραπείας της υψηλής αρτηριακής πίεσης είναι συνδυασμός μη φαρμακευτικών μεθόδων και φαρμάκων. Το πρώτο πράγμα που θα συστήσει ο γιατρός είναι η διόρθωση βάρους, η αύξηση της σωματικής δραστηριότητας, η εγκατάλειψη κακών συνηθειών, καθώς και η προσαρμογή της διατροφής για την υπέρταση, η μείωση του αλατιού, των ελαφρών υδατανθράκων και των κορεσμένων λιπαρών στη διατροφή και η αύξηση της ποσότητας φρέσκων φρούτων και φυσικών τροφών.
Για ασθενείς των οποίων η αρτηριακή πίεση δεν σταθεροποιείται μόνο μέσω αλλαγών στον τρόπο ζωής, διατροφής και όλων των συστάσεων, οι γιατροί χρησιμοποιούνφαρμακευτική θεραπεία.
Το θεραπευτικό σχήμα επιλέγεται ξεχωριστά. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν φάρμακα από διαφορετικές ομάδες. Αυτά είναι:
- διουρητικά (διουρητικά);
- ανταγωνιστές ασβεστίου?
- Ανταγωνιστές των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης II (φάρμακα που τελειώνουν σε Sartan).
- Αναστολείς ΜΕΑ (το τέλος του φαρμάκου είναι adj).
- Βήτα αποκλειστές (που τελειώνουν σε -lol).
Σήμερα, οι γιατροί συνδυάζουν ομάδες φαρμάκων για να επιτύχουν το μέγιστο αποτέλεσμα, καθώς η λήψη ενός φαρμάκου συνήθως δεν έχει ως αποτέλεσμα ένα διαρκές και έντονο αποτέλεσμα ή το επιθυμητό επίπεδο αρτηριακής πίεσης. Το φάρμακο επιλέγεται αποκλειστικά από γιατρό, λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία, τις συννοσηρότητες και τα φάρμακα που έχουν ήδη ληφθεί. Η θεραπεία είναι συνεχής και η δόση επιλέγεται μεμονωμένα για αρκετές εβδομάδες ή μήνες.
Πρόληψη ασθενειών
Οι απλές αλλαγές στον τρόπο ζωής μπορούν να αποτρέψουν αποτελεσματικά την υψηλή αρτηριακή πίεση. Είναι απαραίτητο να τρώτε όσο το δυνατόν πιο υγιεινά και ισορροπημένα, να ασκείστε και να διατηρήσετε ένα υγιές βάρος, να μειώσετε την ποσότητα επιτραπέζιου αλατιού στη διατροφή και να προστατευτείτε από το στρες. Προκειμένου να εντοπιστούν έγκαιρα προβλήματα υγείας και οι πρώτες εκδηλώσεις υπέρτασης, είναι απαραίτητες οι τακτικές επισκέψεις στο γιατρό και οι ιατρικές εξετάσεις.